کتاب طبل حلبی

اثر گونتر گراس از انتشارات نیلوفر - مترجم: سروش حبیبی-داستان تاریخی

پناهگاه، حداقل برای بعضی از مردم، ممکن است بهتر در یک پناهنده دیوانه پیدا شود. اوكار ماتزارات از كمك به يك آلبوم تصاوير خانوادگي كه از طريق تماشا و بي نظير چشم برونو، پرستار او، از تختخواب بيمارستاني سفيد رنگي فلوريشن خود پرده برمي دارد، نه تنها داستان او را، بلكه از كشورش نيز بيان مي كند. اوسر، به رغم کمبود رشد خود، مرد خود را بسیار دوست دارد و تصمیم می گیرد بین صدای اول شخص و سوم شخص حرکت کند. درامد راه خود را برای از بین بردن از خانواده اش و وقایع در اطراف او. او هر درام جدیدی را جایگزین می کند، فقط روزهای طولانی را تحمل می کند؛ چنین است دیوانگی از داستان در حال رسیدن؛ بنابراین سرکوبگر واقعیتی است که او قصد دارد فرار کند. هنگامی که گراس جوان در سال 1950 میلادی پاریس را در پاریس نوشت، او مجسمه ساز، هنرمند و شاعر و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند و هنرمند بود و قصد داشت با چند نسخه از تاریخ آلمان که تا به حال آموزش داده شده بود، زندگی کند. درام قلع ترکیبی از تاریخ، داستان ترسناک، کارتون Burlesque و افسانه ی طنز با تصاویر پر جنب و جوش و حیرت انگیز است. در سالهای متمادی، سالهای ناب از داستان روایت های توماس مان که در سال 1929 جایزه نوبل را کسب کرد، دو سال پس از تولد گراس، حذف شد. اگر این بزرگترین رمان قرن بیستم باشد، با احترام به یلیسهای جیمز جویس، این نخستین جادوگر جادویی میتواند این باشد.


خرید کتاب طبل حلبی
جستجوی کتاب طبل حلبی در گودریدز

معرفی کتاب طبل حلبی از نگاه کاربران
نکته: ممکن است اطلاعات مفید باشد اگر شما شروع به قلع درام هنوز. دو ترجمه انگلیسی از این کتاب وجود دارد: برنده جایزه 1961 ترجمه توسط رالف Manheim، و ترجمه سال 2009 توسط Breon میچل. با شروع ترجمه «ترجمه مترجم» در ترجمه میچل ممکن است لذت و درک شما از این کتاب را بدون توجه به اینکه چه ترجمه ای را در پایان خواندن می گذارید اضافه کنید و شاید اطلاعات مفید باشد. عقیده دارم. باید اعتراف کنم که بعد از صحبت کردن با صدای بلند خندیدم، وقتی به بخش هایی رسیدم که گراس به طور شفاهی از اولین ترجمه انتقاد می کرد، زیرا خواندن آن بسیار آسان بود. استدلال او: اصلی آلمانی به عمد شامل جملات طولانی شکنجه شده، و همچنین نواژولوژي های چند syllabic که توسط رمان های دیوانه قهرمان ساخته شده است، پس چرا باید ترجمه نیز نباشد؟ آیا نه به دیدگاه نویسندگان بیشتر اعتقاد دارید؟ خوب، بله، اما زندگی پر از حواس پرتی است. کسانی که از ما تلاش می کنند، در دقیقه صرفه جویی در حمل و نقل عمومی و یا قبل از خواب، خواندن 582 صفحه رمان های مهم مدرن در مورد شخصیت های عاطفی و جوامع ممکن است به خاطر امیدوار است که معنای تقریبا تمام کلمات و جمله ها اولین و آخرین بار که ما آنها را می خوانیم روشن تر می شود. با این حال، هنگامی که من بعد از خواندن خوانده شد، متوجه شدم که سبک اشکال نیست بلکه یک ویژگی است و به نظر می رسد که آن را بهتر ساخته است. با این حال، با توجه به این که این رمان چربی honkin یک سرمایه گذاری عمده از زمان و انرژی است، خواننده ممکن است Manheims â € œasyâ € ترجمه بدون پوشش او و یا خود را در شرم. به عنوان من اعتقاد من عدم شکیبایی من باعث تحریک پذیر است زمانی که من خواندن جملات بیش از یک بار، همچنین آوازخوانی من با خواست های طولانی مدت برای تعلیق کفر است. (به طور کلی، ما می توانیم نتیجه گیری کنیم که من از جمعیت شناسی هدف برای واقع گرایی جادویی هنری دست نکشیدم.) بنابراین، وقتی یک شخص در یک موزه یک موزه را نگه می دارد و یک مجسمه با ارتباط طولانی با مرگ فجیع دارد، و سپس شروع به صحبت می کند به مجسمه به شیوه ای بسیار نادان، من خودم را برای مجسمه رونق دادم تا این وحشی را تحویل بدهم، که هرگز خواندن یا حتی نمی شنود از یک افسانه فوقالعاده در زندگی اش، و با انجام این کار، ادم سفیه و ما را ، از بدبختی ما. به همین ترتیب، سومین و چهارمین بار که اسکار ضد قهرمان و ضد پیتر پان، یک کار بزرگ از معماری را نابود می کند و آرامش عمومی را با برافروختن قدرت ابرقهرمان مخفی خود، وحشت زده شیشه ای، بر دوستان و خانواده اش، بیهوده منتظر بودم که یکی از آنها به راحتی به خانه برگردد، عینک های خود را و عینک های ساعت در مواقع ضروری پنهان کند، یک مجموعه خوب از شاخه های گوشه ای بپوشد، یک جفت چکمه های قهرمانانه کاشوبی را بپوشاند، ضربه سریع خوب عمیقا عمیقا به سمت اسکارها به صورت نمادین-آلمان و لبهای سفید سفید رنگ است. اگر شما این را بخوانید، احتمالا میگویید: «اگر این کتاب باعث ناراحتی شما شد، نینجا را متوقف کنید و در حال خواندن یک رمان درباره خون آشامهای نوجوان باشید.» برای اولین بار به آن پاسخ می دهم که بانوی جوان با آن تن را فراموش نکن، و دوم اینکه کتاب هایی مانند غذا باعث افزایش لذت در تنوع می شوند. گاهی اوقات شما فقط باید با یک رمان جدی چربی مانند این یکی بنشینید. Drum Tin باعث می شود که شما به سختی فکر کنید، ایده های خود را تولید کنید، و پس از آن، جامعه ای جالب برای دوستان و همسرتان که مدت هاست رنج می برید، فقط در مورد چگونگی انجام کارهای خسته کننده ای که شما با آن مواجه می شوید هر زمان که شما در عموم آزاد هستید، به جیمسون شما وارد شوید نظریه من، به هر حال.

مشاهده لینک اصلی
قلع درام تلاش زیادی برای خواندن بود. من نمی توانستم با آن ادامه دهم، مگر آنکه از طرف یک دوست بسیار توصیه شده بود. من دوصد صفحه گرفتم تا بتوانم حتی از راه دور در روایت سرمایه گذاری کنم، بعد از چند هفته خواندن پنج صفحه خواندن و سپس خوابیدن. (این حقیقتا هشت روز بود). «طناب درام» توسط اسکار، مردی است که ادعا از لحاظ جسمی و ذهنی سه ساله باقی مانده است، نقل شده است. او یک راوی فوق العاده غیرقابل اعتماد است و همچنین نکته بسیار خوبی در مورد آن وجود ندارد، وحشتناک. برای اینکه عادلانه باشد، او در دهه های 1930 و 40، زندگی را به سختی یک زمان خوشحال می کند. با این حال، پاسخ من به بسیاری از حوادث در کتاب، منفجر شدن بود، زیرا آنها خیلی انزجار دارند. اسب ها با غازها (به اندازه کافی واضح به نظر می رسد که در مورد پشت صحنه ذکر شده) بدتر بود، اما در کل از همه چیز غریب بود. من در نهایت به کتاب رسیدم و دو سوم آخر را در آخر هفته خواندم. با این حال، صادقانه می خواستم این کار را ادامه دهم. تجربه خواندن یک دلپذیر نیست. با این حال، من نمی توانم از این موضوع به عنوان گربه انتقاد کنم. تجربه لهستان از جنگ جهانی دوم مخوف و غم انگیز بود، بنابراین به نظر کاملا قانونی است که آن را از دیدگاه عجیب و غریب با استفاده از تصاویر بسیار وحشتناک بازنویسی کنید. نوشتن در حال حاضر و دوباره من به عنوان کاملا با شکوه (به ویژه زمانی که دنزig سوزاند) به من ضربه زد و مطمئنا روایت عجیب و غریب بسیار موثر است. این رمان مرا یادآور جاناتان لایتل، متولد شد که همچنین روایت غیرقابل اعتماد اولیاء جنگ جهانی دوم است. با این وجود داستان او توسط یکی از اعضای اس اس بازنویسی شده است. من اکنون به خودم هجوم می آورم، زیرا دیدگاه کتاب لایتل را پیدا کرده ام که بسیار قابل هضم تر از چیزی است که توسط گراس استفاده می شود. جنون اسکار به نحوی غریزی به نظر می رسد که از مکس آه، راکت لایتل است. شاید من آن را در من داشته باشم که تبدیل به یک بوروکرات قاتل شود یا، امیدوارم بیشتر احتمال دارد، من ترجیح می دهم نوشتن لیتل. من قطعا قلم درام را فراموش نمی کنم، با این حال از آن لذت نمی برم. شاید با فریب دادن به انزجار، شاید آن را درک نکنم، یا آن را در سطح مناسب بدانم، مطمئن نیستم. من نیز مدتی تلاش کردم تا کارهایی را انجام دهم که درام یک طلسم بود، بدون موفقیت. من فکر می کنم فقط Günter Grass را ترک کرده و به جای آن Heinrich Böll را امتحان کنید.

مشاهده لینک اصلی
مدرن پست مدرن بدترین نوع مطلق است. به طور کامل از رویکرد روایت، توسعه شخصیت و یا بینش فلسفی خالی است. یک مرد بالغ با بلوغ شانزده ساله ای که از بین رفته است، نشان می دهد که چه جمله هایی را می توان به ششصد صفحه تقدیم کرد. شخصیت این کتاب غیرشخصی، بی رحمانه، منحرف، نادرست، متکبر و نابالغ است. منظورم این است که چقدر میتوانم شخصیتی را دوست داشته باشم که در میان چیزهای دیگر، در یک اتاق زن غرق در حالی که او خانه نیست و در کمد لباس خود را استمناء؟ و چه کسی، بعدا، اساسا از همان زنان در راهرو در اواسط شب به طور عاطفی حمله می کند تا نشان دهد چقدر او را دوست دارد؟ و چقدر می توانم نویسنده ای را دوست داشته باشم که چنین رفتاری را ارائه می دهد، به طوری که آن را دوست داشتنی غیر عادی باشد؟ چمن به وضوح دارای مسائل بلوغ است، که من فکر می کنم او با Pynchon، Barth، Gaddis، DeLillo، Wallace، Ruddie و چند تن دیگر از کودکان و نوجوانانی که بیش از شصت سال است ادبیات را تحت سلطه خود قرار داده اند با آنها کاملا خالی، بی عاطفه، زباله های غیرقابل جابجایی را در یک تلاش تلخ برای به اصطلاح ناتوانی جدی خود در برابر خود و جهان به شیوه ای صادقانه و مستقیم به کار می اندازند. بدون آن لحظه هایی که لحظه به لحظه از بین می رود، این تمرکز را از این کوچکی و بر روی دیگران متوقف می کند، اما ما همیشه به این شخصیت بی نظیر باز می گردیم به عنوان رویدادهای تاریخی که این پس زمینه این رمان به خود جذب شده است و خود را جذب و پیچیده و کاملا غیرمعمول می کند. من از این دیوانگی مریض و خسته هستم - و این چیزی است که - چرت و پرت، چرت و پرت، چرت و پرت، چرت و تلخه! - به عنوان ادبیات پنهان شده است. چگونه داستان در نیمه دوم قرن بیستم ریل ها را رها کرد؟ چگونه این زباله را تحسین، معشوق و احترام کرد؟ من هیچ وقت نمی دانم و حتی از طریق مراقبت از خودم، فقط می خواهم از دوران بازماندگی پست مدرن برای بقیه وجود خود دور بمانم و نویسندگان زیادی پیدا کنم که اندیشیده اند. به طور خلاصه: من آن را دوست ندارم.

مشاهده لینک اصلی
من این بار برای دومین بار این کتاب را بخاطر داشتم زیرا آن را خیلی دوست دارم و چون می خواستم نحوه ی نوشته های نویسنده را به نفع نوشته های خودم مطالعه کنم. او استاد صدای فعال، راوی غیرقابل اعتماد و (به نظر من) رئالیسم جادویی است. شما فقط می توانید در نوشتن از دست رفته - در برخی از قسمت ها من احساس خیس شدن را در یک کیک گسترش می دهم. به برخی از راه های لولیتا، مثال دیگری از نوشتن زیبا و احساسات ناامیدانه و محکوم به یاد می آورم. Gunter Grass یک آلمانی است که از طریق جنگ جهانی دوم زندگی می کرد و شخصیت اصلی او، اسکار، یک حساب منحصر به فرد و جذاب از یک (کمی خالی) ) افراد تجربه کمی تجربه از این جنگ از دیدگاه آلمان است. من به شدت از ترجمه ی رالف منهیم توصیه می کنم.

مشاهده لینک اصلی
بیمار 3.5 ستاره است. یک کتاب 600 صفحه ای و نه بی ثمر بودن مداوم آن و نه چندان موقت آن از لحظات درخشان، می تواند آن را به وضعیت کلاسیک تبدیل کند که بیش از آنکه بتوان با آن فریب خورد. به طور خلاصه، این کتاب فقط در همان مسیر به راهپیمایی ادامه می دهد، و بیشتر از همه چیز راضی و مبهم است. من تا حدودی ناراحت شدم، وقتی که خواندن شروع به ذکر کردن فریاد گمپ فیلم شدید، - شخصیت بی عاطفه به طرز وحشیانه ای از طریق تاریخ از طریق - بله - episodes فوق العاده است. نوشتن خلاقانه آن، اما نه یک تشنگی، رها کردن، انسجام انسانی رمان. من می توانستم به راحتی 4 ستاره را به دست بیاورم اگر کتاب توسط چند صد صفحهای انتخاب شود. برای 5، لازم است که برخی از مسائل مهم و / یا برخی از جنبه های شرایط انسانی را از طریق یک پارچه مشترک از این قسمت ها روشن کنید. من فقط این را ندیدم

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب طبل حلبی


 کتاب خانه متحرک
 کتاب عموزادگان
 کتاب نقاب
 کتاب شرلوک هولمز و فاجعه ی کشتی تایتانیک
 کتاب سایلاس مارنر
 کتاب دختر سروان