کتاب تبصره 22

اثر جوزف هلر از انتشارات نشر چشمه - مترجم: احسان نوروزی-داستان تاریخی

رمان «تبصره‌‌ی 22» را می‌توان به همراه «برهنه‌ها و مرده‌ها» (نورمن میلر) و «سلاخ‌خانه‌ی شماره 5» (کورت ونه‌گات) یکی از سه اثر مهم ادبیات ضدجنگ آمریکا خواند. نویسندگان هر سه رمان به نوعی در رویدادهای جنگ جهانی دوم شرکت داشته‌اند و آن را از نزدیک تجربه کرده‌اند. جوزف هِلـِر که فرزند خانواده‌ای مهاجر از یهودیان روس‌تبار بود، در سال 1942 در سن 19 سالگی به ارتش آمریکا پیوست و در سال‌های پایانی جنگ به عنوان بمب‌انداز هواپیماهای بی‌25 در شصت ماموریت جنگی شرکت کرد (در هواپیماهای آن دوره خلبانی، ناوبری و مسیریابی، و هدف‌یابی برای انداختن بمب هر یک مسئول جداگانه‌ای داشت)


خرید کتاب تبصره 22
جستجوی کتاب تبصره 22 در گودریدز

معرفی کتاب تبصره 22 از نگاه کاربران
در زیر نمونه ای از چندین مکالمه در این کتاب وجود دارد.جن: من این کتاب را دوست نداشتم. ناگل: چرا این کتاب را دوست نداری؟ جین: من کتاب را دوست داشتم. نگین: شما فقط گفتید که کتاب را دوست نداشتید جین: نه، من ندیدم: شما دروغ میگین. جین: من دروغ نمیگم. من: دروغ نمیگم: تو هرگز دروغ نگفتی؟ جین: آه بله، من همیشه دروغ میگم. نیکل: فقط گفتم که تو به اون اعتقاد نداری : من به آن اعتقاد ندارم، جین گفت: او یک شکلات پوشیده شده پنبه پوشیده شده است. نیکل: خوب من کتاب را دوست داشتم. یان: افسانه! من هم آن را دوست داشتم. نایجل: شما در مورد آن چه دوست داشتید؟ جن: اوه، من از آن متنفر بودم. من فکر می کنم که هلر نشان داد که چگونه جنگ را بدون وقفه در یک نظم زمانی نوشته می شود. شما واقعا هیچ نظری ندارید که در چه رویدادهای رویداد برگزار می شود. من فکر می کنم او نشان داده است که چگونه از طریق نوشتن مکالمات مانند بالا، مسخره است. من مطمئن نیستم که آیا هر کدام از اهدافش موجب خشم عمیق زندگی خوانندگانش شد، اما من را ناراحت کرد. 460 صفحه از پوچ بودن برای من بیش از حد است. اکثر شخصیت ها بسیار یک بعدی بودند. من فقط می توانم میان افراد را با نام هایشان تشخیص دهم. اکثر بچه های خوب همگی شخصیت های مشابهی داشتند و بچه های بد که همگی شخصیت های مشابهی داشتند، به جز یک کاراکتر شکنری بادام زمینی و سیب خرچنگ در گونه هایش قرار نگرفت. غیر از آن - شخصیت های مشابه. شاید هدف او فقط تمایز بین بچه های خوب، روزمره و مردان شرور و قدرتمند گرسنه بود. اگر چنین است، او موفق شد. من فقط پس از صفحه 150 یا بیشتر هیجان زده نشدم. در اینجا چیزهای خنده دار وجود دارد. توپ پنبه تحت پوشش شکلات من را برای زندگی من را ترک خواهد کرد. برخی از چیزهای واقعا غم انگیز نیز وجود دارد. عجیب و غریب آن است زیرا هر زمانی که کسی جان داد، من مراقب بودم، حتی اگر چیزی درباره آنها نفهمیدم، صرف نظر از اینکه آنها خوردند یا فاحشه مورد علاقه خود بودند. من مطمئن نیستم که هلهر آن را خاموش کرد. به هر حال، من آن را توصیه می کنم. این فقط آن است که مسخره بودن آن به نقطه ای می رسد که در آن فقط، به خوبی، مسخره و فراتر از سطح تحمل شخصی من است. من هنوز از آن قدردانی می کنم.

مشاهده لینک اصلی
من Catch-22 را در سالیان سال نگه داشته ام. این یکی از آن رمانهایی بود که من گفتم،oh Ill در سال 2012 به این موضوع نزدیک شده است. این اتفاق رخ نداد @ May 2013 @. جواب منفی. و به همین ترتیب تا چند روز پیش. من باید متوقف کردن قرار دادن کتاب ها. به ندرت یک قطعه از ادبیات بسیاری از جعبه های من را نشان می دهد. طنز، طنز، طنز، ناسپاس، آن را به عنوان اگر این کتاب به طور کامل برای من نوشته شده بود. من هر کلمه ای را در هر صفحه ای از این کتاب دوست داشتم من نمیتوانم یک گسل مینویسک را در هر نقطه در روایت یا پروس یا مشخصه یا جریان یا طنز پیدا کنم. می توان بدون تردید گفت که Catch-22 یک رمان کامل است. عشق در نگاه اول بود.

مشاهده لینک اصلی
من مطمئن نیستم که آیا این استعداد یا مصیبت است یا خیر، اما من با رعایت یک اشتیاق برای جلب خلاقانه شخص دیگری و غلبه بر آن به افراط گرایی غلبه کردم. این توضیح می دهد که من هنوز منتشر نشده است مجموعه ای از داستان های فن، توالی های غیر مجاز، و پیچ و تاب و در چشم انداز. ابتدا کشف این استعداد / بدبختی به عنوان یک پسر زمانی که چهار قلو کوچک خوک را تصور کردم که خود را به چنگال کشید، یک آسمان خراش لوکس را ساخت، و با حروف کوچک YUGE در پایه آن، آن را Pig Tower نامگذاری کرد. Big Bad Wolf به عنوان یک حسن نیت حرفه ای (و احتمالا با وعده ی رشوه ها) موافقت کرد که از بین برود. به عنوان یک نوجوان، من یک پیگیری برای Kurt Vonnegutâ € ™ ثانیه کلاسیک که من اسیر کشتارگاه شش نامیده شد. این در یک جهان آینه تصویری بود که در آن جنگ به تلالفادادور سیاره ویرانگر بود. خوشبختانه، شخصیت اصلی، لیبی میرگلپی، از بمب جان سالم به در برد و زندگی بعد از جنگ را تغییر داد. او توسط بازدید کنندگان بیگانه از سیاره زمین که نشان داد او را از طریق مثال کمتر متفکر خود، چه چیزی نمی توانست انجام دهد. Iâ € ™ d ترجیح می دهم به جزئیات یکی از آثار اخیر من، پنجاه و دو سایه خاکستری. اگر تا به حال منتشر شده است، آن را تحت نام نام، و یا شاید نام ها - Iâ € ™ m با ایده S. و M. جان با. بله، من دیدم که برخی از جوک های دیگر، ایده اولیه من را به سرقت برده و از لحاظ فنی من را به تعداد مورد نظر پنجاه و یک مورد ضرب و شتم قرار دادند. این به ما به آخرین، Catch-23 من را به ارمغان می آورد. از آنجایی که من در حال حاضر یک داستان ناگواری پس از جنگ با تراژدی / کمدی با کشتارگاه شش ساله انجام دادم، می خواستم این بار از چنین موضوعی سنگین / طنزآمیز کنار بکشم. در عوض، Catch-23 داستان یک رستوران غذاهای دریایی محلی در 23 S. Washington St. در Naperton، Illinois است. آنها برای یاساریان میگو معروف شدند. سپس یک سرآشپز مدیر اجرایی جدید، تعداد دفعاتی را که مشتریان از طریق درهای درها پرواز می کنند، با ارائه اسکیت وین اسنیتزل a la Scheisskopf، Major Maji Mahi Mahi و Oist Stuffed Orr سبک. Napertonâ € ™ ثانیه فاحشه داستان به برخی از ادویه مورد نیاز است. (همانطور که با هر داستان طرفداران، مراجع تنها کسانی هستند که اصلی را می شناسند قدردانی می کنند.) اوه، و هی، در اینجا وجود دارد. بر خلاف قضاوت بهتر شما هر یک از مثال های مسخره ای را در این تمرین «بیشتر» ادامه دادید. @ این کار به این معنی است که شما به تمام قسمت های انتهایی آن را خوانده اید. گرفتن این است که شما باید به اندازه کافی دیوانه باشید تا این را به عنوان یک بازپرداخت درک کنید.

مشاهده لینک اصلی
Catch-22 به من یادآوری می کند که بسیاری از این ماسک های کمدی / تراژدی، \"شما می دانید آنهایی که قرار است به نمایندگی مانند، تئاتر خوب و یا چیزی؟ نه این که Catch-22 را به یک اپرای بزرگ ایتالیایی مقایسه کنید. همه می گویند که این کتاب هوشمندانه بین شیطنت های غیرمعمول طنز آمیز و غم انگیز است و بنابراین آن را در سمت خنده شروع می شود. اینجا کجایی که من با صدای بلند می خندم (و شاید شرم آور است، ممکن است اضافه کنم، همانطور که دیگران در آن زمان احاطه شده بودند): سرهنگ در محاصره متخصصانی زندگی می کرد که هنوز در تلاش برای تعیین اینکه چه چیزی باعث ناراحتی او شد . آنها چشمها را در چشمانش پرتاب كردند تا ببینند كه آیا او میتواند ببیند، سوزنها را به اعصاب میچرخاند تا احساساتشان را ببینند. ولز! این یکی هنوز منو میگیره متاسفانه، صدای خنده دار باعث شده که بعضی از مردم فکر کنند که دیوانه شده اند، اما من فکر می کنم قیمت این است که باید برای ادبیات مناسب پرداخت کرد. سپس، مانند اپرای بزرگ ایتالیایی (واقعا، من تا به حال به این معنی که این موازنه را به طور کامل توضیح دهید، اما این اتفاق می افتد!) شما شروع به خارش برای تعویق می کنید، زیرا پاهای شما در حال سقوط هستند و شما واقعا نیاز به نشت می کنید. این نقطه ای است که طنز شروع به پوشیدن حوادث نازک و ظاهرا غیر مرتبط می کند و به طور ناگهانی پرت می شود و شما تعجب می کنید که آیا این اتفاق می افتد و یا اگر فقط یک موقعیت پوچ است پس از دیگری. اما در نهایت شما حل و فصل در قانون III و کشف کنند که حوادث به ظاهر غیر مرتبط هستند در واقع بخشی از یک ساختار روایی خلاقانه است که هلر از ابتدا برنامه ریزی شده است. جوک هایی که قبلا تنظیم شده بودند، خطوط پانچ خود را ارائه می دادند. فقط جوک های خنده دار به نظر نمی رسد. به طرق مختلف، نوشته هیلر همانند کورت وونگوت است، با موضوع مشابهی که در پوسته پوسته پوشیده شده است. اما در حالی که Vonnegut از وحشت از جنگ سخن می گوید، مسائل Heller's بیشتر با وحشت از بخش جنگ است: این نوار قرمز از بوروکراسی است که می شود او بز. خوب، و همچنین جنگ، اما بیشتر این بوروکراسی است. هر چند، این کتاب هوشمندانه و به خوبی نوشته شده است. برای من، نام نویسنده دیگری که می تواند جملات کاملا متضاد را بنویسد و در عین حال بسیار حساس باشد، مشکل خواهد بود.

مشاهده لینک اصلی
این کتاب قبل از آن که بخواند، به من تعبیر شده بود. به هر دلیلی، اد همیشه تصور می کرد که همان سال به عنوان Pynchons Gravitys Rainbow منتشر شده بود و به عنوان نماینده دیگر جنگنده پس از جنگ جهانی دوم، ادبیات آمریکایی به غیر از Pynchons - که به طور معمول، طراحی شده است، غذا به مردم احمق بود. بعضی از استادان یا بعضی از کارشناسان باید به من گفته اند که یک بار، به طرز وحشیانه ای ظاهر می شود. گرفتن 22 از 15 سال پیش از Pinton Masterpeice و در پیشزمینه مناسب است. موضوع آن جنگ و شادمانی آن است. در این مورد با Pynchon و همچنین Vonnegut هم بسیار مشترک است. از آنجایی که جیمز هلر به طور واضح به نظر نمی آید که در مورد فیزیک ذرات به عنوان پینچون، براق و حقایق تصادفی نباشد، او مایل نیست که به سلیقه های اصلی (من فکر می کنم) به عنوان Vonnegut شناخته شود، Catch 22، به عنوان خوانده شده در مورد begiining. بسیاری از ارواح و انزوا وجود دارد، اما با سهولت نیستند ونونگوت و با کمترین ترس از الهام از پینچون. در حقیقت، من تقریبا رها شده بودم و این کتاب (450 صفحه) چند بار قبل از شروع و در واقع از دست داده بود. داستان واقعی Catch 22 شروع به آمدن با هم به خوبی در صفحه 200 ادامه نمی دهد، اما زمانی که آن را انجام می دهد، واقعا می کند. یک درخشان درخشان از سرآشپز کارآفرینی است که نمایندگی از شر است، بد بودن سرمایهداری و فقدان وفاداری به هر علتی اخلاقی. او یک شبکه گسترده قاچاق بین المللی را ایجاد می کند که پیچیدگی های آن یک بار خنده دارانه است و در عین حال به نظر می رسد دقیقا و دقیق به تصویر کشیده شده است - به نظر می رسد که هلر یک فیزیکدان بخار بود که علم را برای ما ترجمه می کرد وقتی که آن @ syndicate @ مهمتر از همه، کتاب به من مربوط بود به آنچه که باید در مورد جنگ توضیح داد، و سپس چگونه آن را قادر به برقراری ارتباط از طریق آسیب های دلهره آور یکی از افسر - یوساریان - که مایل به عمل خواسته های انسانی در برابر یک فرهنگ سلطهگرانه غیرقابل انکار و غیرقابل انکار است. پایگاه نیروی هوایی جنگ او یک تصویر کامل از فرض RD-Laings عقل سلیم است که مدت کوتاهی پس از دوره این رمان ساخته شده است، که دیوانگی یک پاسخ صحیح به دنیای دیوانه است. گرفتن 22، هوشمندانه و تنگ و موضوعی است - @ Catch 22 @ به این موضوع اشاره دارد که چطور چیزهایی که به نظر غیر منطقی می آیند می توانند از طوفان منطقی به نظر برسند. این یک موضوع هوشمندانه دوخته شده از کل رمان است. اما در نهایت این چیزی نیست که کتاب را بزرگ کند. احساسات در قلب کتاب، یوسارایی ها تمایل دارند که زندگی کنند و بدن انسان باشند، و عدم تمایل او به عقب نشینی در حوزه های عرفانی و زبردستی که برای او بسیار جذاب است. این چیزی است که باعث می شود Catch 22 دلهره آور و خشن، tear0jerkin حتی.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب تبصره 22


 کتاب سیزدهمین قصه
 کتاب زندگی در جنگ
 کتاب کاساندرای زیبا
 کتاب سمرقند
 کتاب از اینجا تا ابدیت
 کتاب بگذار دنیای بزرگ بچرخد